Het Plastic milieuvervuiling probleem

Plastic afval vormt een groot probleem op onze wereld. Per jaar komt er ongeveer 5 miljoen ton plastic in de zee terecht. Dit kost vele miljoenen dieren jaarlijks het leven. Niet alleen heeft dit invloed op de dierenwereld, maar hierdoor dus automatisch ook op mensenlevens. Hier moet echt iets aan gedaan worden, want anders zijn de gevolgen straks niet te overzien.

 

Ik zag laatst op tv een programma en daar werd verteld dat de plastic vervuiling een erg groot probleem vormt op aarde en dit probleem alleen maar groter wordt als er niks verandert. In de afgelopen 65 jaar werd er 8,3 miljard ton van het materiaal plastic gemaakt, waarvan ongeveer de helft de afgelopen dertien jaar. Bijna 80 procent van het plastic belandt op de vuilnisbelt of in het milieu. Plastic wordt traditioneel gemaakt van cellulose, verkregen uit petroleum, wat dus zeer giftig en milieuonvriendelijk is. Het bekendst is inmiddels de ‘plastic soep’ in de zeeën en oceanen; de chemische bouillon waarin plastic flessen, rietjes, doppen, ballonnen, stukjes touw en andere gebruiksvoorwerpen als een soort van vermicelli in de oceanen drijven. Per dag komt er schijnbaar zo’n 22 miljoen kilo nieuw plastic in de oceaan terecht. Als het daarbij zou blijven, zou de ramp nog enigszins te overzien zijn, omdat (grote) stukken plastic in theorie makkelijk te vangen zijn. Veel moeilijker te vangen, en dus gevaarlijker, zijn de micro- en nano-plastics. Die ontstaan als de grotere stukken plastic in de oceanen langzaam uit elkaar vallen in het water, en steeds kleiner worden. Hoewel een groot deel van de kunststof onbedoeld kleiner wordt, zweven er ook ministukjes rond die zo zijn ontworpen. Ook in Nederland zijn nog steeds scrub crèmes, badschuim- en tandpastasoorten te koop waar fabrikanten ‘microbeads’ in verwerken. Dus terwijl je je tanden poetst, spoel je bijvoorbeeld ook vaak onbedoeld stukjes plastic door de gootsteen.

In de maag van 95 procent van de vogels vinden we plastic terug. Het gaat om gemiddeld 0,3 gram, wat voor mensen een broodtrommel vol zou zijn. Ook vissen, mosselen en plankton krijgen plastic binnen.Het zit door de hele voedselketen heen. Als een klein diertje plastic binnenkrijgt, krijgt de vis die hem opeet dat ook binnen. Dat geldt net zo voor ons, want wij eten doorgaans ook een visje hier en daar. Wie vis eet, krijgt dus zeer waarschijnlijk kunststof binnen. Maar helaas houdt het daar niet op. Naast plastic soep komt ook de term ‘plastic smog’ op. ,,Dit is een nieuwere ontdekking, het gaat om vezels die je inademt.” Uit een onderzoek van vorig jaar bleek dat er in Parijs jaarlijks tussen de drie en tien ton synthetische vezels op de grond neerdwarrelen, je zou dus kunnen stellen dat het ook plastic regent. De plastic deeltjes die we zouden kunnen inademen, zijn een stuk kleiner dan de microplastics van enkele millimeters. Zo’n  nano-deeltje is klein genoeg om op reis te gaan door het lichaam als je het eenmaal binnenkrijgt. Als je het inademt of opeet en het door celwanden heen gaat, kan het dus ook in de bloedbaan en in organen terechtkomen, wat dus logischerwijs zou kunnen leiden tot gezondheidsklachten.

Wat zou dan de oplossing hiervoor kunnen zijn? Je zou weliswaar statiegeld op plastic producten kunnen zetten, maar er is wellicht nog een veel betere optie. Het is mogelijk plastic te maken van plantencellulose, dat veel sterker en ook nog eens biologisch afbreekbaar is. Welke plant op aarde is de grootste producent van cellulose? Hennep natuurlijk! Hennepstengels bestaan voor 85% uit cellulose, wat inhoudt dat het geweldig kan zijn voor de plastic industrie. En dat niet alleen, want hennep kan zo’n beetje overal worden gekweekt, met groot gemak, in een extreem snel tijdskader. Dit maakt hennep een ideale keuze als hernieuwbare bron van plastic. En het is ook nog eens biologisch afbreekbaar, dus blijft het ook niet honderden jaren op de vuilstortplaats liggen, wat wel het geval is met plastic dat van petroleum wordt gemaakt. Hennep plastic kan zelfs worden gebruikt om producten als plasticfolie en piepschuim te maken, het is zeer veelzijdig en je kunt er dus echt heel veel mee. Ik las laatst ook dat Henry Ford, de autoproducent, ook een auto heeft geproduceerd van hennep waarbij zelfs de motor op hennep liep! Deze auto zou zelfs 10 keer sterker zijn als een stalen auto. Hennep zou in principe dus ook olie kunnen vervangen en dit is op den duur ook echt nodig, want de olie raakt op.

Waarom gebruiken ze sowieso nu al geen hennep om alle vormen van plastic te produceren? Het verbod op hennep heeft geleid tot een afname van hennep als bron voor plastic, maar het is niet volledig in de vergetelheid geraakt. Omdat de industrie nu steeds vaker worstelt om meer duurzame materiaalbronnen te vinden, grijpen meer ondernemingen en wetenschappers terug op hennep voor de antwoorden. Technologische vooruitgang heeft ervoor gezorgd dat sommige bedrijven steeds vaker uit hennep een 100% volledig biologisch afbreekbaar plastic product kunnen produceren. Nieuwe technologieën betekenen ook dat het eenvoudiger zal worden om hennep plastic in elke vorm te produceren zodat het rendabel is. Ik denk dat de hennepplant ons in de toekomst steeds vaker zal gaan verrassen, want ik lees steeds vaker verhalen over hennep die positieve dingen kan teweegbrengen voor de gezondheid van de mens en het milieu. Maar goed, zoals met zoveel dingen die veel beter zouden kunnen op de wereld lijkt het net alsof de mensen die het meeste geld aan verdienen aan producten die uiteindelijk funest zijn voor het milieu niet willen dat dit zal gaan veranderen. Dit is nou precies hetgeen wat er dus echt moet gaan veranderen!

No Comments

Leave a Comment